Maak een taalfout!

ING heeft besloten dat de directieleden recht hebben op een bonus over 2010. Want de bank heeft winst gemaakt. Een dag later blijkt het toch niet helemaal lekker te lopen, want er is geen geld om de pensioenen te verhogen. Ik kreeg als kind van tien al een rekening bij deze instelling (via voorganger de Postgiro). Het is tijd voor een protest. Al snel stuurt ING een keurig mailtje terug.

Het is een tekst die aan de handleidingen voldoet. Eerst een bedankje voor de reactie, vervolgens veel begrip voor de ongerustheid en wat uitleg over de achtergronden van het besluit. Het is gelukkig allemaal in de haak, want de bonus past in de afspraken met het Rijk. Dan schakelt de mail naar het belang voor de klant. U ziet, we zijn een betrouwbare bank, want we houden ons aan de beloningsafspraken die we met onze medewerkers hebben gemaakt. Die bonussen zijn voor klanten belangrijk, want daardoor kan de bank een geweldig management aanstellen. En eigenlijk valt het allemaal wel mee, want de beloning bij ING is lager dan bij andere ‘Nederlandse grootbanken’.

Ik ben benieuwd naar het beloningsbeleid bij Triodos. Ook die reageert snel. De bank kent geen bonussysteem. “Wel hebben al onze medewerkers de afgelopen jaren een kerstgratificatie gekregen. Deze kerstgratificatie bedraagt een paar honderd euro. Het bedrag is voor iedereen hetzelfde, zowel voor de receptioniste als de directeur.”

Dat voelt heel anders, maar het meeste vertrouwen geeft toch een d/t-foutje: “In heel speciale gevallen kan de directie besluiten een medewerker een gratificatie te geven. Dit gebeurd alleen als de medewerker iets uitzonderlijks voor de Triodos Bank heeft gedaan.” Het foutje geeft het prettige beeld dat de bank geen standaardbriefje van de harde schijf heeft getrokken, maar dat de ondertekenaar zojuist voor mij heeft zitten typen.

Andere mogelijkheid: de Triodosbank heeft een echt uitmuntende communicatieafdeling, die begrijpt dat je met zo’n foutje pas echt vertrouwen wekt.