Ik ben een week in Athene, lucky me. Hoog boven me de Acropolis, een van de hoofdredenen dat ik hier ben met mijn gezin. Ik heb er 3 vliegtickets voor over gehad, duur geparkeerd bij de luchthaven, een pendeldienst ingeschakeld en vanaf het vliegveld een taxi genomen naar mijn hotel. Daar heb ik 100 euro per nacht neergelegd voor een prima kamer. In Athene zelf heb ik veel koffie besteld op leuke terrasjes, prima gegeten in restaurantjes en de middenstand verblijd met een aantal inkopen. Het openbaar vervoer is beter van me geworden, doordat ik wat kaartjes heb aangeschaft.
Toch al snel een duizendje of twee voor een week plezier. Dankzij de Acropolis en andere gebouwen die de bevolking in de afgelopen millennia heeft laten staan. En ik ben niet de enige die het geld laat rollen. Ik lees op internet dat er per jaar zo’n 10.000 Nederlanders naar Athene vliegen. En dan hebben we het nog niet over de talrijke Amerikanen, Chinezen en anderen die ik tegenkom. Die Acropolis levert ettelijke miljoenen per jaar op. Geen idee hoe dat ging 4.500 jaar geleden, maar ik kan me voorstellen dat ze ook toen wel eens aanhikten tegen investeringskosten. Maar ze hebben het er dik uit. Het nieuwe filmtheater in Deventer kost een miljoen of 20. Meteen doen, zou ik zeggen.
Is cultuur duur? Lijkt me niet. Ik zit in de Bergkerk voor een mooi concert. Terwijl de musici hun werk doen, droom ik alle kanten op. Na het applaus, realiseer ik me dat ik er weer fris tegenaan kan. Mijn geest is opgeruimd en herordend. Rondom het concert kom ik bekenden tegen en om mij heen zie ik veel mensen druk in gesprek. Hier worden klokken gelijk gezet, plannen gemaakt en ideeën uitgewisseld. De spin off van zo’n concert moet enorm zijn. Duurzaam ook: ik las dat een belangrijke voorwaarde voor maatschappelijk verantwoord leven is dat je geestelijk in balans bent. Want onbalans zorgt voor onnodige consumptie. Denk aan het zoveelste paar schoenen of een vliegreisje naar Athene. Zo’n concert vergt wat subsidiegeld, maar maatschappelijk verdient het zich makkelijk terug.
En dat geldt ook voor de voetbalwedstrijd van onze plaatselijke Jupilerleaguevertegenwoordiger Go Ahead Eagles. Ik heb niet veel met de businesslounge, maar daar worden zaken gedaan. En ook voor de ‘gewone’ supporter is het interessant. Vanuit alle hoeken en gaten van de stad en de regio zie ik ze naar het stadion komen. In het supportershome is iedereen in druk gesprek. De liefde voor de club bindt, slaat bruggen. Er wordt gediscussieerd en veel gelachen. Op de tribune gaat dat onverminderd door. En na de (gewonnen) partij kunnen ze er weer tegenaan.
Tja, en dan blijkt dat het kabinet wil snijden in cultuursubsidies. Daar kan ik me weinig bij voorstellen, want ik ben er van overtuigd dat cultuur meer oplevert dan het kost. Door voorstellingen te bezoeken en door zelf te zingen, te acteren, of op een andere manier bezig te zijn. Gezien het maatschappelijke belang en de hedendaagse netwerksamenleving zou ik er eerder een paar miljoen extra in investeren. Cultuur en sport moet voor iedereen bereikbaar zijn. Dat levert een betere wereld (en voor wie dat belangrijker vindt, ook geld) op!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten