De aftrap van Our Common Future 2.0. Aan de rand van een kale vlakte staat de voormalige onderhoudswerkplaats van het Haagse energiemaatschappij, nu een verzamelgebouw voor bedrijven die duurzame dingen doen. Het is oppassen als je als voetganger de ingang probeert te bereiken, want er rijden grote hoeveelheden ietwat gefrustreerde automobilisten rond, die tevergeefs een parkeerplek zoeken. Tja, we gaan het hebben over duurzaamheid, dus laten we zelf het goede voorbeeld geven, dacht ik tien minuten geleden toen ik ook geen plek kon vinden. Gelukkig lukte het achter een rommelige bouwmarkt alsnog.
De centrale hal van het verzamelgebouw doet voor het eerst dienst als auditorium. Zo’n 400 stoelen raken allemaal bezet met mensen die bereid zijn twee weken van hun tijd te steken in het ontwikkelen van een visie op de wereld van morgen. De mensen die ik spreek vinden het een geweldig idee om de krachten te gaan bundelen en ook spannend om dat te doen met veelal vreemden. Het woord ‘verbinden’ hoor ik vaak. Misschien slaan we een tikkie door als we dit initiatief een mooi tegenwicht vinden tegen de negatieve levensvisie van Wilders en de zijnen. Niet zeuren, maar aanpakken, willen wij.
Voor de zaal staat Jan Jonker, de man die dit allemaal heeft aangericht. Hij is hoofddocent aan de Nijmegen School of Management van de Radboud Universiteit. Al jaren bezig met maatschappelijk verantwoord en duurzaam ondernemen. Toenemend gefrustreerd dat er kilometers onderzoeksrapporten zijn verschenen, maar dat de wereld in de praktijk nog niet veel duurzamer is geworden. Hij vertelt hoe hij twee jaar geleden zijn boekenkast opruimde en het rapport ‘Our Common Future’ van de commissie Brundtland tegenkwam. Al (her)lezend kwam hij tot de conclusie dat het rapport, 23 jaar later, nog altijd actueel is. Kennelijk is het niet gelukt om zelfs maar één van de in het rapport benoemde problemen op te lossen.
Hij kwam op het idee om een tweede versie van het rapport te schrijven, die rekening houdt met de veranderde wereld. Een internationaal rapport was zijn eerste idee, maar hij accepteerde de adviezen om het concept eerst eens op de schaal van Nederland uit te proberen. Met hulp van zijn studenten kwamen via sociale media de 400 mensen bij elkaar die vrijwillig een bijdrage wilden leveren. Bedrijven waren bereid financieel of in natura te ondersteunen en de Tweede Kamer zette de deuren open om bij de start een toelichting te krijgen. Allen geprikkeld door het inspirerende idee. Een idee ook dat niet mag mislukken. Ik ga er vol tegenaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten